Toevallige Haiku's

...Computers worden steeds vaker gebruikt voor distant reading: het automatisch doornemen van een grote verzameling teksten, om statistieken te genereren die (hopelijk) meer inzicht geven in diezelfde teksten, en in de cultuur waarin die teksten zijn geschreven. Distant reading staat tegenover close reading: het aandachtig doorlezen en graven naar betekenis in één tekst, of in ieder geval een kleinere verzameling teksten...

Via Neerlandistiek

Viralen

...Niet alleen lezers, maar ook schrijvers zitten de komende tijd thuis. #VIRALEN hoopt de twee samen te brengen in tijden van isolatie: door een bijzonder podium te bieden voor auteurs en een collectieve leeservaring voor ons allemaal...

Via Kublakhan

Pandemie poëzie

...Het lijkt mij een veilige conclusie, dat de pandemie heeft geleid tot een toegenomen behoefte aan poëzie bij een belangrijk deel van het volk. Waar ik vooral naar benieuwd ben, is: waarom? Wat is het aan deze crisis, dat mensen actief opzoek gaan naar poëzie? Zoekt men houvast in deze onzekere tijden? Of is men juist opzoek naar troost? Of afleiding?...

Via Poëzie verrijkt

Absurde sentimentaliteit bij Rhijnvis Feith

...De kritiek die Feith al direct op zijn sentimentele teksten kreeg, raakt aan het bezwaar dat ik ook nu nog bij lezing ervan ervaar. Er gaat zoveel mis, de situatie is zo uitzichtloos, dat het niet waarheidsgetrouw en zelfs bijna absurd voorkomt. Het is moeilijk om niet in de lach te schieten...

Via Literatuurmuseum

Riekus Waskowsky

Waskowsky’s aandeel leidde tot zijn vierde en laatste bundel, De boeddha en het piepertje, niet meer bij De Bezige Bij maar de kleine uitgever Opus 2. Deze bevat enkele gedichten, over een eenzame koe en de stoelgang, en verder bladzijden die grotendeels met één letter zijn volgedrukt, zoals aaaaaa (….) aaaaaa klonk het in de nacht en nnnnnn (…) nnnnnn were here. De bundel werd niet meer serieus genomen en verzonk vrijwel meteen in de vergetelheid.

Hans Peter Westin

... Hij was een scherpe observator en verstond de kunst om zijn waarnemingen en ervaringen, gevoed door een rijke verbeeldingskracht en een fotografisch geheugen, terug te brengen tot levende, poëtische tableaus. Hij noemde zijn relatie tot de natuur ‘spiritueel-realistisch’. Geen overdadig taalgebruik bij deze dichter, maar een pen die in zijn handen een fileermes en een verfijnde penseel werd...